یکی از تسکین دهنده ترین حنبه های خوابیدن دیدن رویاهایی هست که مسائلی رو برات بازگو میکنند که مدت ها برای اون ها دنبال جواب بودی. مثل دیدن کسی که مدت هاست دوست داری ببینیش ولی نتونستی طی سالیان اخیر. امروز صبح ساعت شش بیدار شدم. وسایلم رو آماده کردم و لباسام رو گذاشتم آماده روی میز تا وقتی از حموم اومدم بپوشم. ده دقیقه ای به این کارها مشغول بودم که یه دفعه احساس خواب عمیقی بهم دست داد. رفتم روی تخت گفتم یکم چشمام میبندم. فکر کنم یک ساعتی خوابیدم. همونجوری که موبایل دستم بود خواب برد. توی خواب با همون گوشی داشتم باهاش چت میکردم. میگفت یکم دیگه میرسم. آدرس خونش رو داد. زدم از خونه بیرون وارد محلش شدم. کلی بلوک ساختمونی اونجا بود و هرچقدر میرفتم بهش نمیرسیدم. آخرش بعد از کلی راه رفتن وسط اون ساختمون ها تونستم آپارتمانش رو پیدا کنم. وسط ساختمون های بلند سیمانی با پنجره های کوچیک. رسیدم دم خونش که طبقه های بالا بود. میگفتم دارم میام. انگار خیلی منتظر شدم. آزار دهنده بود کمی اما آخرش دیدمش که اومد و بهم لبخند میزد با اون صورتی که کلی دلم براش تنگ شده بود. انگار یه نفر دیگه هم باهاش بود اما خیلی جدی نبودن و وقتی اینو فهمیدم خیلی خوشحال شدم.یکی از از آخرین رویاهای جالبی که دیدم توی بهار بود فکر کنم وقتی توی آنکارا بودم. دیدم که با دوتا دخنر جوون دارم توی یه منطقه ی سبز و خوش آب و هوا راه میرم. و انگار بارون ززده بود و ما گلی و کثیف شده بودیم. رسیدیم به یک آپارتمانی که تو حاشیه ی شهر بود و به ما پتو داد. بعد انگار یکی از اون دخترها افتاد دوباره توی یه چاله ی آب. بعد من از اون ها جدا شدم و با یک سرعت خیلی زیادی روی اون تپه ی سبز حرکت کردم. میدویدم اما خیلی سبک و سریع بودم. یع دفعه یک دا

هیچ موقع روی کسی یا چیزی صد در صد حساب نکنید و همیشه آپشن های دیگه ای هم داشته باشید.

تا جایی که امکان داره زندگی شخصیتون رو با کسی زیاد به اشتراک نزارید چون علیهتون استفاده میشه. شده برید با ربات دردل کنید نه با هرکسی.